Talinis ang kilat.
Mabildong ulan
nga nangatagak
sa karsada,
saba.
Gipugos nako akong mata
nga mupiyong,
apan dili gyud madala.
Ang hunahuna
dili magpamando
gusto niyang maminaw
sa mga tingog sa dalugdog.
Nagsige'g ligid-ligid
sa higdaanan,
dili tungod
kay sakit
ang kawayan
nga walay banig,
dili tungod
kay wala’y habol ug unlan.
Taod-taod,
moabot siyang magbarag-barag.
Makabalo baya siya
nga nagpaatik-atik lang ako’g tulog
tungod sa mga matang
nagpituk-pitok.
Kusog ang dalugdog
sama sa kakusog
sa latos
sa akong dughan.
Kusog pud
ang tagaktak sa ulan,
daw bildong
manusok
sa tiyan
dili tungod sa kagutom
kundili tungod
sa pakang
sa iyang bakus.
0 comments:
Post a Comment